διδυμοι

Συνηθισμένο επίσης είναι να έχουν τα δίδυμα κοινές παρέες, οι οποίες κατά κανόνα δημιουργούνται από το πιο δυναμικό και πιο εξωστρεφές παιδί που έχει και τους περισσότερους φίλους. Συνήθως αυτό είναι το μεγαλύτερο και αναλαμβάνει ρόλο πρωτότοκου, ακόμα κι αν έχει διαφορά ηλικίας μία ώρα από το αδελφάκι του. Οι ειδικοί πάντως συνιστούν να αποκτά κάθε παιδί τη δική παρέα από συνομηλίκους του που ταιριάζουν με την ιδιοσυγκρασία και την προσωπικότητα του.

Ο κίνδυνος που καιροφυλακτεί
Αν και δεν συμβαίνει συχνά, υπάρχει φόβος στην περίπτωση των διδύμων να δημιουργούνται αναπτυξιακές διαταραχές στο ένα από τα δύο παιδιά τόσο στη συμπεριφορά όσο και στην κοινωνικότητα του. Η έγκαιρη διάγνωση θα κάνει πιο εύκολη την αποκατάσταση της υγείας του, γι’ αυτό και οι γονείς πρέπει με την παραμικρή υποψία να σπεύδουν για ιατρικές εξετάσεις, ώστε το πρόβλημα να αντιμετωπίζεται έγκαιρα και αποτελεσματικά στα πρώτα στάδια.

tharos

1. «Ο τολµών νικά». Η επιτυχία ακολουθεί πράγµατι τους θαρραλέους;
Το θάρρος είναι το αίσθημα που πρέπει να βγάλουμε στην επιφάνεια αν θέλουμε να αλλάξουμε διάφορα πράγματα στη ζωή μας. Όποιος δεν σκοπεύει να ξεπεράσει τον εαυτό του, όποιος δεν αντέχει να δοκιμάσει κάτι νέο, δεν μπορεί να ζήσει επιτυχημένες αλλαγές στη ζωή του. Αν κάποιος, δηλαδή, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με θάρρος το αφεντικό του και να ζητήσει αύξηση, δεν πρόκειται να δει επιπλέον μηδενικά στον μισθό του. Αντίστοιχα και όποιος δεν παίρνει το ρίσκο να νιώσει απογοήτευση, δεν θα μπορέσει να ερωτευτεί πραγματικά. Ο θαρραλέος, λοιπόν, έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει, αφού τολμά να σκεφτεί πρωτοποριακά και να δοκιμάσει τις δυνάμεις του. Ωστόσο, όταν το θάρρος δεν συνοδεύεται από λογική επεξεργασία, το άτομο είναι πολύ πιθανό να ριψοκινδυνεύσει και να αποτύχει.

Το προφίλ του ευαίσθητου

Αντίθετα, οι επιστήμονες όταν μιλάνε για ένα ευαίσθητο άτομο περιγράφουν μια πολύ συγκεκριμένη και σχετικά συχνή παραλλαγή του φυσιολογικού που αφορά περίπου έναν στους πέντε ανθρώπους. Τα χαρακτηριστικά μάλιστα του ευαίσθητου αυτού ατόμου, που έχει γεννηθεί με πιο ευαίσθητο νευρικό σύστημα, γίνονται αντιληπτά από την παιδική ηλικία, αφού πρόκειται για παιδιά που ξεχωρίζουν, καθώς είναι ντροπαλά, κλεισμένα στον εαυτό τους, τρομάζουν εύκολα, ενοχλούνται από τα πολύ έντονα ερεθίσματα, όπως είναι π.χ. η επαφή της ετικέτας της μπλούζας στο γυμνό τους δέρμα, το να έχουν λερωθεί, οι θόρυβοι, οι μυρωδιές κ.ά., παρατηρούν προσεκτικά τις αντιδράσεις των άλλων και δείχνουν ευαισθησία στα συναισθήματά τους, ακόμα και όταν οι άλλοι δεν μιλάνε γι’ αυτά αλλά φαίνονται στο πρόσωπό τους, και επίσης κάνουν πολλές ερωτήσεις σχετικά με τα συναισθήματα. Πολλές φορές μάλιστα οι γονείς παρατηρούν ότι τα παιδιά αυτά είναι λίγο σαν να διαβάζουν το μυαλό τους. Κατά κανόνα, έχουν υψηλό IQ, καλή αίσθηση του χιούμορ, έχουν καλή σχέση με την τέχνη (μπορούν να κρίνουν και να εκτιμήσουν πολύ σωστά τα έργα τέχνης). Επιπλέον, έχουν ανάγκη να κλείνονται συχνά στον εαυτό τους και επιζητούν κάποιες ώρες την απομόνωση, δεν τους αρέσουν οι συγκρούσεις, οι φωνές, οι εντάσεις και οι καβγάδες και αποφεύγουν τις βίαιες κινήσεις. Άραγε, όμως, είναι καλό ή κακό να είναι κάποιος ευαίσθητος; Αυτό έχει να κάνει με την κουλτούρα, τις αρχές μας, τις πεποιθήσεις της οικογένειάς μας. Σε κάποιους πολιτισμούς η ευαισθησία είναι θεμιτή, ενώ σε άλλους -όπως ο δικός μας- θεωρείται αδυναμία.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι κατά πάσα πιθανότητα όταν μιλάμε για την ευαισθησία στην πραγματικότητα αναφερόμαστε σε αυτό που οι ειδικοί χαρακτηρίζουν ως συναισθηματισμό. Ο συναισθηματικός άνθρωπος είναι αυτός που δεν αντέχει την κριτική (αυτό έχει να κάνει βέβαια και με την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή του και το πόσο καλά και σίγουρος νιώθει με τον εαυτό του), τις συγκρούσεις και τις συναισθηματικές εξάρσεις των άλλων. Κάποιοι άνθρωποι είναι συναισθηματικοί σε όλα τα ζητήματα, ενώ κάποιοι άλλοι νιώθουν συγκίνηση μόνο όσον αφορά συγκεκριμένα θέματα – που καθορίζονται από τις τραυματικές τους εμπειρίες, το παρελθόν, τα βιώματα και τις εμπειρίες τους.

Τι είναι τοπεριβόητο eq;

Έτσι, οι άνθρωποι με υψηλό EQ είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται και εκφράζουν σωστά τα συναισθήματα και καταφέρνουν να τα κάνουν να δουλέψουν γι’ αυτούς. Αυτοί διαθέτουν τα παρακάτω βασικά χαρακτηριστικά:

  • Έχουν καλύτερη δυνατότητα αντίληψης των συναισθημάτων, τόσο των δικών τους όσο και των άλλων (ενσυναίσθηση). Μάλιστα, μπορούν να κατανοήσουν συναισθήματα και από την εξωλεκτική επικοινωνία, π.χ. από τη γλώσσα του σώματος, το ύφος, τις γκριμάτσες του συνομιλητή τους, και επίσης αντιλαμβάνονται καλά τα έργα τέχνης.
  • Έχουν την ικανότητα να χρησιμοποιούν με αντικειμενικότητα τα συναισθήματα και να ξεχωρίζουν ποια πληροφορία είναι χρήσιμη και ποια όχι.
  • Κατανοούν τα συναισθήματα και το από πού προέρχονται. Επίσης, μπορούν να ελέγχουν και να διαχειρίζονται, να ρυθμίζουν και να εκφράζουν κατάλληλα τα συναισθήματά τους.
  • Είναι ψύχραιμοι και έχουν θετική στάση απέναντι στη ζωή.
  • Χαρακτηριστικά, μπορούμε να περιγράψουμε κάποιους τύπους ανθρώπων σε σχέση με το EQ τους. Έτσι:
    • Ο άνδρας που έχει υψηλό EQ είναι κοινωνικά ισορροπημένος, εκδηλωτικός, δεν φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του, είναι πρόσχαρος, ελεύθερος από φοβίες και σκέψεις άγχους, έχει την ικανότητα να αφοσιώνεται σε ανθρώπους ή σκοπούς, αναλαμβάνει ευθύνες, είναι τρυφερός και δοτικός στις σχέσεις του.
    • Ο άνδρας με υψηλό IQ και χαμηλό EQ είναι πεισματάρης, ανέκφραστος, απόμακρος, ψυχρός.

Γεννιόμαστε Ή γινόμαστε;
Όπως και σε πολλά άλλα σχετικά ερωτήματα, έτσι και σε αυτό δεν υπάρχει μία μόνη και ξεκάθαρη απάντηση. Η μία εξήγηση είναι ότι γεννιόμαστε με έναν συγκεκριμένο δείκτη ευαισθησίας και η άλλη εκδοχή ότι αυτό έχει να κάνει με το πώς επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες με βάση τα όσα έχουμε μάθει, τις εμπειρίες μας, την κουλτούρα μας, ακόμη και το φύλο μας (οι γυναίκες θεωρείται ότι είμαστε πιο ευαίσθητες) κ.λπ. Έτσι, κάποιοι επιστήμονες θεωρούν ότι η ευαισθησία, η ενσυναίσθηση και το EQ καλλιεργούνται και άλλοι ότι είναι έμφυτα. Οι περισσότεροι πάντως πιστεύουν μάλλον στην αλληλεπίδραση γονιδίων και περιβάλλοντος. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι όποιοι τα έχουν έμφυτα μπορούν και να τα καλλιεργήσουν. Συχνά, μάλιστα, αυτοί οι άνθρωποι ασκούν ανθρωπιστικά επαγγέλματα, όπως για παράδειγμα του δασκάλου, του ψυχοθεραπευτή, του λογοθεραπευτή, του εργοθεραπευτή

panikos

Φαίνεται πως στα άτομα με κρίσεις πανικού το αυτόνομο νευρικό σύστημα βρίσκεται σε μια υπερδραστηριότητα που ελέγχει συνεχώς το σώμα για το αν λειτουργεί σωστά και σε κάποιες περιπτώσεις παράγει ψευδείς συναγερμούς. Το περιεχόμενο της σκέψης των ατόμων με διαταραχή πανικού συχνά χαρακτηρίζεται από απαισιοδοξία και καταστροφολογία. Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, όλες οι αγχώδεις διαταραχές περιγράφονται σαν την αντίδραση του ψυχισμού σε εμπειρίες που έρχονται σε αντίθεση με την εικόνα που έχει ο άνθρωπος για τον εαυτό του, η διάσταση ανάμεσα στο ποιος θέλω να είμαι και ποιος πρέπει να είμαι. Αυτή η διάσταση είναι τέτοια που το άτομο δεν μπορεί ούτε να τη διαστρεβλώσει αλλά ούτε και να την αρνηθεί. Εισβάλει στην αντίληψη του ανθρώπου και του φέρνει αυξανόμενα συναισθήματα απειλής.

σχολικος εκφοβισμος-θυματοποιηση

παρουσιαζουν χαμηλη αυτοπεποιθηση που τους κανει να ειναι πολυ πιο ανησυχοι,ανασφαλεις,διστακτικοι,ευαισθητοι και πιο ησυχοι απο τον μεσο μαθητη

πολλα απο τα θυματα εχουν πολυ καλες σχεσεις με την οικογενεια τους και ειναι υπερπροστατευμενοι.Ωστοσο,η υπρπροστασια της οικογενειας και οι καλες σχεσεις που εχουν με τους γονεις τους δεν τους επιτρεπει να μιλησουν γιια το μαρτυριο που περνουν στο σχολειο,αφου κατι τετοιο θα χαλασει τη καλη εικονα που εχουν για αυτους οι γοεις τους

Εβραϊκό Μουσείο του Βερολίνου -schidler’s list

‘Τοποθέτησε σε ένα αρχιτεκτονικό έργο μια ολόκληρη ιστορία ενός λαού. Κι έτσι, όσα δεν μπορούν να ειπωθούν ή να παρουσιαστούν μέσω των εκθεμάτων του μουσείου, τα λέει το ίδιο το κτίριο.’

κατι παρομοιο δεν εκανε και ο Spielberg,οντας και αυτος εβραιος στην ταινια του’schidler’s list’,που θεωρειται η αριστουργιματικοτερη που εχει κανει?και γιατι θεωρειται τοσο καλη ταινια?

Το Εβραϊκό Μουσείο παρουσιάζει την κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ιστορία των Εβραίων στη Γερμανία από τον 4ο αιώνα έως σήμερα.

Το 1989 διεξάγεται ο διαγωνισμός για τη δημιουργία του κτιρίου που θα στέγαζε το νέο Μουσείο. Μέσα από 165 διαγωνιζόμενους, ο Libeskind ανακηρύσσεται νικητής και το 1999 ολοκληρώνεται το έργο του. Οι πόρτες του μουσείου ανοίγουν το 2001